சத்திய தீனுல் இஸ்லாத்தின் மீது நாம் கொண்டுள்ள நம்பிக்கை பற்றுறுதியையும் இறைநிராகரிப்பை அடித்தளமாக் கொட்ட் எழுந்துள்ள பல்வேறு சித்தாந்தங்கள் (இசங்கள்) இன்ற்கு தமிழ் இசைவான முறையில் மறுவரைவிலக்கணம் செய்ய முயலுகின்.
இது தொடர்பாக நம்முடைய செயலுத்தி என்னவாக இருக்க வடம்டக்க என்பது குறித்து பயனுள்ளவொரு கட்டுரையை கீழே மொழைே மொழுத்திர் முயற்சித்திருக்கிறேன்.
வாசித்து விட்டு உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.
ஒரு முஸ்லிம் ஐயுறவுவாதியின் (সন্দেহবাদী) ஒப்புதல் வாக்குமூலம்
– டேனியல் ஹகீகத்ஜூ
http://muslimmatters.org/…/10/20/confessions-muslim-skeptic/
நம்பிக்கையை கேள்விக்கு உட்படுத்துதல்
“தொழுகையின் குறிக்கோள் என்ன?”
பதின்ம வயதைச் சேர்ந்த முஸ்லிம் இளைஞன் ஒருவன் ஒரு என்னிடம் இவ்வாறு கேட்டான்.
“நாம் ஏன் இறைவனை நம்ப வேண்டும்?”
“நன்மக்களுக்கு ஏன் தீவினைகள் நேருகின்றன?”
இவை போன்று பெருவெள்ளமெனத் திரண்டுவரும் வினாவ்ாக்க்க் அச்சுறுத்தும் பனிமலையொன்றின் உச்சி முனையை மாத்திரமே பிரதிநித்துவம் செய்கின்றன.
நம்முடைய சமூகத்தில் இவை போன்று ஒரு பெருந்தொகைகவ்க்கவ் தோன்றி, புரையோடி, பல நம்பிக்கை நெருக்கடிகளின் தோரையற்டி காரணமாகியுள்ளன என்றே சொல்ல வேண்டும்.
இக்கேள்விகளுக்கு விடைகள் அளிக்கப்படாத காரணத்தால், முல்ஸ் இஸ்லாத்தை விட்டும் வெளியேறிக் கொண்டிருக்கிறார்கஎள்* அவப்பேறானதொரு யதார்த்தமாகும்.
பொதுவாகவே சமூகத்தில் நிலைபெற்ற மதங்களின் செல்வாக்குா் கொஞ்சமாக் குறைந்து வருகின்றமையும் இப்போக்கினை மேலும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது।
[மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பு:
ইন্সটল நிகழ்கிறது
ஒன்று நேரடியானது। அதாவது, இஸ்லாத்தின் அடிப்படைகளை சந்தேகிக்கத் துவங்ிங்கி, இறை நிராகரிப்பில் சென்று வீழ்வது.
மற்றது மறைமுகமானது; இறைநம்பிக்கையின் அடித்தளம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆட்டம் , நெருக்கடியுடன் கூடியவொரு மனநிலையுடன், பெயரடிவ்மளம் গুরুত্বপূর্ণ।
நம்மிடையே சிலர் நாம் மேலை உலகு போல் ஆக வேண்டடும் அங்கலாய்ப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது. அவர்களுக்கு மேற்குலகின் வரலாறோ, அது சந்தித்து வரும் நகுலகின் தெரிவதில்லை। மேற்குலகில் வாழும் முஸ்லிம்கள் தான் இவ்வித கையறுநிலழும்கம் ஆளாகி வருகின்றனர்.
மேற்குலகில் பெரும் எண்ணிக்கையில் மக்கள் இஸ்லாத்தைத் தழும் வருகின்றனர் என்பது நாணயத்தின் ஒரு பக்கம் மட்டும் தான்; மறுபக்கம் இப்படியிருக்கிறது என்பதையும் நாம் நினைவில் வேண்டும்
நாத்திகமும் அறிவியல்வாதமும் தமது பிடியை இறுக்க இறுக்க இல்முக்க மெல்ல அதே போன்றதொரு நிலை தோன்ற ஆரம்பித்திருப்பபது அவதானிப்பவர்களுக்கு மட்டும் புலப்படுகிறது.
துரிதமாகச் செயற்பட்டு நாம் இதனை முறியடிக்காவிடில், கைமீறிச் செல்வது நிச்சயம்.
அவநம்பிக்கையை ஏற்படுத்தும் வித்தில் இதனைக் குறிப்பிட முயலவில்லை। வருமுமுன் காப்பதற்கான விழிப்புநிலையை ஏற்படுத்துவ்ங்கடுத்துவதே நோக்கம்.
மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பு நிறைவுற்றது.]
ভিন্যাঙ্ক ব্লু, ভিট্যাঙ্ক
இச்சவாலுக்கு நாம் எப்படி முகம் கொடுக்கலாம்?
வெறும் பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நான் தொன்னூறருக்கு அமெரிக்க பதின்ம வயது இளைஞனாக இருந்தபோது, என் மனகன்மநியது கேள்விகள் எல்லாம் இன்று முஸ்லிம் இளைஞர்கள் எதிர்கள், ஆன்மாவையே விழுங்கிவிடத் துடிக்கும் பகாசுரப் பிரச்ச௯க் ஒப்பிடுகையில் வெறும் சிறுபிள்ளைக் கேள்விகளாகவசிக் தருகின்றன.
இன்று நம் முன்னால் ஓரினச் சேர்க்கையாளர் உரிமைகள், பயங்கரவாத்திற்கு எதிரான போர், இறைவனின் இருப்புகு அறிவியல் சான்று, கற்பொழுக்கத்தின் பெறுமானம், பால்யு শৌখিন அமைப்பின் গুরুত্বপূর্ণ போன்ற எண்ணற்ற விவகாரங்கநுத் நிற்கின்றன.
இன்று சகலமும் விவாதிக்கப்பட்டு, பகுப்பாய்வுக்கு ইতিপূর্বে
சாராம்சமாக் கூறுவதாயின், மதம் என்பது அறிவுசார் பதம்நம் தன்மையற்ற ஒரு சாதனமாக இன்று நோக்கப்படுகிறது. சந்தேகத்தில் ஆழ்த்தப்பட்டுள்ள வெகுமக்களின் மனங்களில் அது நம்பகத் தன்மையை மீள்கொணர வேண்டுமென்றால் நமக்குள்வர், গুরুত্বপূর্ণ ইঙ্গিত করা হয়েছে
ஐயுறவுவாதம் என்பதன் வரைவிலக்கணம்
கல்வியியல் புலத்திலும் தொழிற்துறையிலும் தோன்றும், சிக்கல்கந்கந் சர்ச்சைக்குரிய கேள்விகளை கையாளுவதற்கு மிகச் சிறவர்ய் வழிமுறை பிரயோகிக்கப்படுகிறது.
அதாவது, ஒரு அடி பின்னால் சென்று, அக்கேள்விகளுக்கு அள்விகளுக்கு அள்விகளுக்கு அமைந்திருக்கும் மறைமுக் கற்பிதங்களை கேள்விக்கு உள்ளாக்கவ் (அல்லது அவற்றை நிலைகுலையச் செய்ய வேண்டும்)।
இதன் மூலம், நமது சொந்த வரையறைகளில் நின்று அசல் கேகவ் கையாளுவதற்கு வழிபிறக்கிறது।
இவ்வாறு பொது நம்பிக்கைகளை கேள்விக்குட்படுத்துகிற அல்ல்ல் நிலைகுலையச் செய்கிற அணுகுமுறையானது பொதுவாகவே ஐயுறவுவாதத்துடன் (সন্দেহবাদ) தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கப்பறது.
எனினும் நான் ‘ஐயுறவுவாதி’ (সংশয়বাদী) எனும் பத்தை, ’ஒரு கணம் நிம், குறித்தவொரு சிந்தனை அமைப்பைக் கட்டுடைத்து, அதனை விதம்தரு உட்படுத்தி, அதன் அறிவுசார் தகைமையை மதிப்பிட முனைரவ்’முனைரும் என்ற பொருளிலேயே பயன்படுத்துகிறேன்.
அறிதலின் স্যাতনী ‘மெய்யியல் ஐயுறவுவாதிகளுடன்’ (দার্শনিক সংশয়বাদী) இதனைப் போறவுவாதிகளுடன் கொள்ளக் கூடாது.
பரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் மத நம்பிக்கைகள்தாவ்வ்வ்வ் கேள்விகளின் இலக்குகளாக ஆக்கப்படுகின்றன்:
“இறைவன் இருக்கிறான் என்று நாம் ஏன் நம்ப வேண்டும்?”
“திருக்குர்ஆன் என்பது இறைவாக்கு என்று நாம் ஏன் நம்பட்வ்?
“মহুম (ஸல்) அவர்களை நாம் ஏன் இறைத்தூதர் என்று நம்வ்பன்?
இவ்வியல்பில் அமைந்த ஐயுறவுவாதக் கேள்விகள் துவக்க்கதில் நாத்திகர்களிடம் இருந்தும், மத்திற்கு எதிரானவர்களிடம் இருந்தும் গুরুত্বপূর্ণ।
பிறகு காலவோட்டத்தில் உலகின் மூலை முடுக்கெங்கும் பரிவட்டி.
இன்றைய நாட்களில், আনুষঙ্গিক கேட்கிறார்கள் அவர்களால் விடைகளைக் காண முடியாமல் போகும்போது, ஒறதம்களைக் துறந்து விடுகிறார்கள்; அல்லது இக்கேள்விகளை முற்றாக அலட்சியம் செய்து விடக்கள்து விடக்கிர்
அறிவுசார் நயவஞ்சகமும் பில் மாஹிரும் (বিল মাহের)
என்னுடைய அனுபவத்தில், மத்தை கேள்விக்குட்படுத்தும் ஐவவ்வ்வ்வத்தும் மிகப் பெரும்பாலும் நயவஞ்சகர்களாகவே இருக்கின்றனர்.
எல்லாச் சிந்தனை அமைப்புகளையும் அவர்கள் சமளல்விச் தாக்குவதில்லை। தமது வெறித்தனமான விமர்சன ஆர்வத்தை அவர்கள் மத்திற்கென் குறிப்பாக இஸ்லாத்திற்கென்றே, சேமித்து வைக்கிறார்கள்.
அதே சமயம், மத்திற்கு அப்பாற்பட்ட மற்ற சில நம்பிக்கைக்கும் காணமல் விட்டு விடுகிறார்கள்.
உதாரணத்திற்கு, பில் மாஹிர் போன்ற ஒருவரை எடுத்துக் கொ.
தானொரு தாராளவாதி (উদারনৈতিক) என்று அவர் மார்தட்டிக் கொளர்கிர்கள் இஸ்லாத்தை விமர்சிப்பது என்று வருகையில், அவர் தனது பகையுணர்வில் குறைவு எதையும் விட்டுவைப்பதில்லை.
எனினும், தாராளவாதம் (উদারনীতি) என்று வரும்போதும் அவர் வதஇர் விமர்சன, ஐயுறவுவாத மனநிலையோடு தான் அதனை அணுாரராத்?
தாராளவாத்தைக் குறித்த பல்வேறு விமர்சனங்களையும், அத்ஈையும் சூழ்ந்துள்ள கேள்விகளையும் ஆய்வு செய்வதற்கென்றப்ப்ப் அவர் தனது தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சிகளில் நேரம் ஒதுக்கியள்?
நவீன தாராளவாதம் நிகழ்த்தியுள்ள வன்முறைகள் மற்றும் கொடுஞ்சாவுகளின் வீச்சு குறித்து சிந்திப்பதற்கென்றது வது தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சி எதனையும் ஒதுக்கியுள்ளாரா?
’பகுத்தறிவுச் சிந்தனையின் சக்தியைக் கொண்டு சத்தியத்தை கப்தியத்தை முனையுமொரு தற்சார்பற்ற (উদ্দেশ্য), நடுநிலைவாத ஆய்வாபப்ப்பர் மாஹிர் தன்னைச் சித்தரித்துக் கொள்கிறார்.
ஆனால் உண்மையில் அவர் தற்சார்பின்மையை விட்டபுதும், சிந்தனையை விட்டும் மிகத் தொலைவான ஒரு பிரச்சாரமடும்;
அவரால் பரிகசிக்கப்படும் “பைபிள்-வெறியர்களை” பற்களை ஒருவர்தான் அவரும்.
ஒரே வித்தியாசம், இவர் கிறிஸ்தவத்திற்குப் பதிலாக தாராதவ்தள் পীরারম স্যাকরি।
இந்நயவஞ்சகர்களின் மருந்தினை அவர்களுக்கே சுவைக்க் கொடுப்பவரைத் தான் நாம் ‘முஸ்லிம் ஐயுறவுவாதி’ என்ற்ற்ற்ய்
தாராளவாதம் (উদারনীতি), தேசிய அரசுக் கட்டமைப்பு (জাতি-রাষ্ট্র দৃষ্টান্ত), அராாளவாதம், அராாளவாதம் (বিজ্ঞানবাদ), மானுடவாதம் (মানবতাবাদ), முற்போக்குவாதம் (প্রগতিবাদ) এবং உட்படுத்தப்படாதிருக்கும் நம் காலத்து நவீனத்துவ நம்பிக்கை கோட்பாடுகள் அனைத்தின் மீதும் ஐயங்களை வெளிப்படுத்மதும் முஸ்லிம்களாகிய நாம் விவாத மேசையை திருப்பிப் போடா்டட்?
விவாத மேசையை திருப்பிப் போடுதல்
“சர்ச்சைக்குரிய” அல்லது “கடினமான” கேள்விகளுக்கான ஒலு உதாரணங்களை எடுத்துக் கொள்வோம்:
-
அல்லாஹ், வானவர்கள், றுமை வாழ்வு, ஆன்மா போற்ற்வ்வாஹ் இருப்புக்கு என்ன அறிவியல் சான்று உள்ளது?
-
இஸ்லாமிய ஷரீஆ ஆண்களை விடுத்து, பெண்களுக்கு மட்டுக்கு மட்டும் அணிவதை ஏன் விதியாக்கியுள்ளது?
-
மகா கருணையாளனான இறைவன் ஏன் தீமைகளின் இருப்ப்ப் அனுமதித்துள்ளான்?
-
சுயாதீனமாகத் தீர்மானங்கள் எடுப்பதற்கு நமக்குச் சதும்குச் তা?
-
ஓரினச் சேர்க்கை செயல்பாடுகளை இஸ்லாமியச் சடம் செய்திருப்பது ஏன்?
-
மனிதனின் பரிணாமத் தோற்றத்தை முஸ்லிம்கள் பலரும் ஏற்ஏ்காம்?
இக்கேள்விகள் சூன்யத்திலிருந்து தோன்றுவதில்லமை என்ப்பைந்து சந்தர்ப்பங்களில் புரிந்துகொள்ளத் தவறுகிறோம்.
இக்கேள்விகளுள் பெரும்பாலானவை முப்பது, நாற்பது அல்லு ஐந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரெல்லாம் முஸ்லிம்களின் மன்லம்களின் தொந்தரவு செய்பவையாக ஒருபோதும் இருக்கவில்லை.
இவை நம் காலமான ஹிஜ்ரி பதினைந்தாம் நூற்றாண்டுக்கும் (கிரியோரியன் அடிப்படையில் இருபத்தியோராம் நூற்ற்ற்றாம்), அதன் அறிவுசார் கலாச்சாரத்திற்குமே உரிய கேள்விகள்.
இவை ஒவ்வொன்றின் அடியிலும் சிக்கலான, ஆழப் பதிக்கட்கட் கற்பிதங்கள் மறைந்திருக்கின்றன.
ইভিট্যান্স நாம் அவற்றின் அடியிலுள்ள கற்பிதங்கள் குறித்து அறிவவ்றிது அறிவவ்றின் இருப்பதும், அவற்றை அசைக்க முடியாத உண்மைகள் போல் எுதும் கொண்டிருப்பதும் தான்.
ஒரு முஸ்லிம் ஐயுறவுவாதி என்பவர் இக்கற்பிதங்களை தோதுத்துண்களை ஆய்வுக்கும் விசாரணைக்கும் உட்படுத்த வேண்டும்.
ஒரு முஸ்லிம் ஐயுறவுவாதி என்பவர் இக்கேள்விகளுக்கு தீர் காண்பதற்குப் பதிலாக, இக்கேள்விகளையே இல்லாமல் வத்குது குறிக்கோளாக் கொள்ள வேண்டும்.
இவை போன்ற எண்ணற்ற கேள்விகள் நம் சமுதாயத்தின் நம்யத்தின் நம்யத்தின் அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், இவ்விதமானவொவரு அணுகுமுறையின் அவசியம் ஓர் அவசரத் தேவையாக எழுள்து.
நடைமுறையில் ஐயுறவுவாதம்
சுருக்கமான உதாரணமாக, இறைவனின் இருப்பு பற்றிய கேைவ் எடுத்துக் கொள்வோம். நவீன முஸ்லிம் விரிவுரையாளர்கள் சிலர், இறைவன்புர் எந்தவொரு தற்சார்பற்ற (উদ্দেশ্য) சான்றும் இல்லை; அது “நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் அமைந்தவொரு” அம்பிக்கையின் சரணாகதி அடைகின்றனர்.
ஆனால் ஒரு முஸ்லிம் ஐயுறவுவாதியின் அணுகுமுறையோ இுறால் நேர்மாற்றமாக இருக்கும்.
முதலில் அவர் “தற்சார்பற்ற” (উদ্দেশ্য) என்ற வார்த்தையையே விசாரணைக்கு உட்படுத்துவார்.
(Am, ‘தற்சார்பின்மை’ – বস্তুনিষ্ঠতা எனும் கருத்தாக்கமே கூட திருகியதும் சுவாரஸ்யமானதுமான ஒரு வரலாற்றைக் கொண்டிருக்கிறது; கேள்விக்கு அப்பாற்பட்டவோர் உண்மையாக நாம் எடுத்துக்கு অনেক)।
আনুমানিক ஏற்பதற்குள்ள நியமங்களாக பரவலான ஏற்பினை பெற்ற் கருதுகோள்களை குறித்து சிந்தனையை செலுத்துவான்; আনুষঙ্গিক
ஏனெனில், ‘அறிவியல் சான்று’ போன்ற நியமங்களைக் கொட்க்களைக் இன்று இறைவன் மீதான நம்பிக்கை நிலைகுலையச் செறைவன் செறைவன் செறைவன்
உதாரணத்திற்கு, ‘அறிவியல் சான்று’ இல்லை என்பதற்காக இறைவனின் இருப்பை நிராகரிக்க வேண்டுமென்றால், அது ‘অবনিভিন্যাল স্যালন’ புலன்களால் அறியக்கூடிய சான்றோ கருத்தாக்கங்களான காலவோட்டம் (সময়ের উত্তরণ), மானுட பிரக்ஞை (মানুষের চেতনা), ாலவோட்டம் கருதுகோள்கள் (গাণিতিক সত্তা) போன்றவற்றையும் நிராகரித்து விடலாம்?
அறிவியல் சான்றுகள் இல்லையென்றாலும், பெவியல் பெரும்பாா் இவை போன்று தெளிவான யதார்த்த்தைக் கொண்ட விடயங்குளக்கும் தீவிரப்போக்கு கொண்டோராக இருப்பதில்லை என்பதே உம்ண்பதே.
இன்னும் இது போன்று சொல்லிக் கொண்டே போக முடியும்.
ஒரு முஸ்லிம் ஐயுறவுவாதி இவ்வழிமுறையைப் பயன்பிடது, ‘அறிவியலின் அதிகாரம்’ என்பது போன்ற பரவலான ஏற்கும்பன் நேசத்திற்கும் பாத்திரமான நம்பிக்கைகளை கேள்விக்கு உட்பதிட்கு, அதனடியில் மறைந்திருக்கும் கற்பிதங்களை அம்பலப்படுத்துவது கூடாது
நிறைவாக…
ஐயுறவுவாதம் என்பது ஒரு எதிர்மறையான, கட்டுடைப்பு நடவடிக்கைதான் என்பதில் ஐயமில்லை.
பகுத்தறிவின் அடிப்படையிலான வாதங்களைப் பயன்பபடிது விக்கிரகங்களை வீழ்த்துவதன் மூலம் சத்தியத்தின் ஒளி சுடவ்வ்வ்ர் ஒரு வாய்ப்பினை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதே அதன் நோக்க்குமன் வேண்டும்
இவ்வகையில் பார்த்தால், மாபெரும் முஸ்லிம் ஐயுறவுவவால் ஒருவராக இறைத்தூதர் இப்ராஹீமை (அலை) குறிப்பிடலம்.
அவர் எவ்வாறு மதிநுட்பமாகச் செயற்பட்டு தன்னுடளக்ய் উইকিঙ্কিরাক ব্যভিচারিণী திருக்குர்ஆனில் மிக அழகாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது (6: 75-80)।
இப்ராஹீம் (அலை) தன்னை எதிர்த்தோரின் நம்பிக்கைகளில் அல் முரண்பாட்டினை அம்பலப்படுத்துவதற்காக ஒரு நட்சத்திர், சந்திரனை, சூரியனைப் பார்த்து “இதுவே எனது இறைவன்வன்” கூறி அவர்களுடைய வாதங்களைப் போலி செய்து அவர்குளு உணர்வூட்ட முயன்றார்.
মুল্য ஐயுறவுவாதிகள் நீக்கமற நிறைந்து காணப்படுகின்றனர்.
அவர்கள் எந்தெந்த த்துவங்களை எல்லாம் அபாவகாம் அபாவகாமாவவ்வ் நாசகரமானவையாகவும் கண்டார்களோ அவற்றை மதிப்பீடம் செய்யவும், நிலைகுலையச் செய்யவும், விமர்சனத்திற்கு உட்படுத்தவும், வீழ்த்தவும் அவர்கள் எல்லாவிதமான பகுத்தம் மூலோபாயங்களையும் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள் எப்யக்கள் গুরুত্বপূর্ণ।
இன்றைய முஸ்லிம்கள் தொலைத்துவிட்டவொரு அரிய கலை இது.
ঋজু அறிவுச் சூழலில் நாமிருக்கும் நிலையில், இக்கலையை புத்துயிர்ப்பிப்பதில் நாம் அதிக முனைப்புக் காட்ட வேடிண்ட காலத்தின் கட்டாயமாகும்.
“நாம் சத்தியத்தின் மீது இருப்பவர்கள் இல்லையா?!” என்று சய்யிதினா உமர் (ரழி) ஒருமுறை சொல்லாட்சி அு்ய்ாட்சி அுமுறை ভিনভিন্যান্স।
அதற்கு அமைவாக நாம் செயற்படத் துவங்க வேண்டிய காலதம்!